رباعي و دوبيتي

مثنوي

قصيده

غزل

قطعه

بيت

ديگر‏شكلهاي‏كهن

‏بحر‏طويل

مستزاد

ترجيع‏بند

مسمط 

چهارپاره

بيت

 
 

   ساده ترين شكل شعر، اين است كه فقط دو مصراع داشته باشيم و به اين، بيت مي گوييم. اين دو مصراع مي توانند هم قافيه باشند و يا نباشند. بيت واحد كوچكي است و سرودنِ فقط يك تك بيت به عنوان يك شعر، كمتر رايج بوده است، مگر در لا به لاي متون نثر و يا در مواردي كه شاعر مضموني كوتاه براي بيان يافته و سرِ آن نداشته است كه خويش را به اندازه بيش از يك بيت به زحمت سرودن بيندازد.
   اين هم يك بيت از گلستان سعدي: 

ابلهي كو روز روشن شمع كافوري نهد، 
زود بيني كش به شب روغن نباشد در چراغ 
   بيت به عنوان يك قالب مستقل كمتر به كار رفته و خود واحدي براي قالبهاي بزرگتر است; يعني مصراعهاي بيشتر شعرها دو به دو به هم پيوسته اند.