|
كنايه |
||||
|
|
|
كنايه |
گاهي اتفاق مي
افتد كه گوينده به دلايلي از بيان
مستقيم حقيقتي پرهيز مي كند و سخني مي
گويد كه در ظاهر به معنايي ديگر دلالت ميكند
ولي به طور غيرمستقيم، به آن حقيقت اشاره
دارد. مثلاً در بيان خسّت كسي ممكن است
بگوييم "آب از دستش نمي چكد" و در
باب افلاس يا ورشستگي كسي ديگر، اين عبارت
را به كار بريم كه "فرش او جمع شد". اين
هم يك مثال شعري از فردوسي، در آن جا كه
كاووس شاه هواي جنگ با ديوان كرده و اطرافيانش
چاره را در رايزني زال زر مي بينند
: |