|
آن چه تانون درباره صورتهاي
مختلف خيال گفتيم، حاصل ي تقسيم بندي
ناگزير براي شناخت بهتر قابليتهايي
بود ه براي ايجاد خيال وجود دارند.
واقعيّت اين است ه عملرد خيال شاعران،
محدود به صورتهاي شناخته شده نيست و
همواره نمي توان خيالهاي ي شعر را با
قاطعيت مرزبندي رد. گاهي در ي شعر، دو
يا چند صورت خيال طوري درهم تنيده اند ه
تفي و تشخيص آنها از هم، دشوار است. از
طرف ديگر، بعضي از صورتهاي خيال با هم
تداخل دارند چنان چه به درستي نمي توان
گفت با دام ي مواجه يم. مثلاً در اين بيت
خاقاني، اغراق و تشبيه توأم داريم آن
شكسته دل تر از آن ساغر بلورينم
كه در ميانه خارا كني ز دست رها
|
