سالمندان قدرتي تازه براي توسعه

يک انقلاب جمعيت شناختي در تمام دنيا در راه است . امروزه در سراسر دنيا حدود ۶۰۰ ميليون نفر ۶۰ سال به بالا زندگي مي کنند . اين تعداد تا سال ۲۰۲۵ دو برابر شده و تا سال ۲۰۵۰ به حدود ۲ ميليارد نفر خواهد رسيد که اکثريت عمده آنان در کشورهاي توسعه يافته خواهند بود .

در دنياي سريعاً رو به رشد ما افراد مسن بصورت فزاينده اي نقش مهمتري را از طريق اقدامات داوطلبانه ، انتقال تجربه و دانش ، کمک به خانواده هاي خود در مورد مسئوليت هاي مراقبتي و افزايش مشارکت در نيروي کار بعهده خواهند گرفت .

در حال حاضر نيز افراد مسن کمک هاي عمده اي به جامعه خود مي کنند . براي مثال در سرتاسر آفريقا و بعضي نقاط ديگر ميليونها فرد بالغ مبتلا به بيماري ايدز در خانه هاي خود توسط والدينشان مراقبت مي شوند . در هنگام مرگ کودکان يتيمي که از آنها بجا مي ماند . ( درحال حاضر ۱۴ ميليون نفر زير سن ۱۵ سال فقط در کشورهاي آفريقائي ) عمدتاً توسط پدر بزرگها و مادربزرگها تحت مراقبت قرار مي گيرند .

فقط در کشورهاي در حال توسعه نيست که نقش افراد مسن در توسعه مهم محسوب مي شود . براي مثال در اسپانيا مراقبت از افراد بيمار و وابسته ( در تمام سنين ) عمدتاً توسط افراد مسن تر (‌بخصوص خانمهاي مسن ) انجام مي شود . ميزان متوسط دقايقي در روز که صرف چنين مراقبت هائي مي شود بصورت فزاينده اي با افزايش سن فرد مراقب و پرستار افزايش پيدا مي کند يعني حدود ۲۰۱ دقيقه اگر فرد مراقب در محدوده سني ۷۴-۶۵ سال باشد و ۳۱۸ دقيقه اگر در محدود سني ۸۴-۷۵ سال باشد در حاليکه اگر فرد مراقب در محدوده سني ۴۹-۳۰ سال باشد اين زمان فقط ۵۰ دقيقه خواهد بود .

در کشور ما نيز در بسياري از موارد زنان مسن از نوه هاي خود نگهداري مي کنند تا زنان جوان بتوانند در مشاغل خود براحتي انجام وظيفه نمايند . همچنين در روستاها مردان مسن تا سنين بالا به امر کشاورزي مشغول هستند و تا حد زيادي در رونق اقتصادي خانواده و کشور دخيل مي باشند .

چنين مشارکتهائي در امر توسعه افراد مسن فقط زماني انجام خواهد شد که اين افراد داراي سطوح کافي سلامتي باشند که بايد سياست هاي مناسب براي آن قبلاً تعريف شده باشد .