روز داروسازي

در مشرق زمين از سده هاي گذشته اين تصور وجود داشته است که غذاهاي مختلف در بدن انسان تغييراتي ايجاد مي کنند که اگر موافق طبع او باشد موجب بهبود و ارتقاء سلامتي او يا درمان مشکلات و بيماري هاي او خواهد گرديد و برعکس چنانچه غذا ، موافق طبع آدمي نباشد ؛ خود آغاز مشکلات فراوان بخصوص در دستگاه جهاز هاضمه وي خواهد گرديد . بنابراين غذاها هم مي توانند نقش درماني داشته و دارو باشند و هم نقش مخرب بوده و مثل يک سم ضعيف بدن را تحت تأثير قرار دهند . از طرف ديگر قبل از آغاز دوره مدرن که مهم ترين محور آن توسعه فن آوري است ، عمده زندگي انسان از طريق کشاورزي تأمين مي شده و ارتباط او با محيط پيرامون و طبيعت مملو از نباتات بيشتر بوده است - بنابراين جاي تعجب نيست که تصور انسان ها از دارو چيزي جز گياهان و نباتات التيام بخش نبود . در واقع اساس طب قديم تجويز داروهاي گياهي به بيماران با مشکلات مشابه بود و اين که يک داروي خاص التيام بخش بيماري باشد يا خير بر اساس آزمايش و خطاهاي متوالي و در طي ساليان مشخص مي گرديد .

با پيشرفت تکنولوژي و گذر از سده هاي مياني در زمينه دارو ، عرصه هاي جديدي پيش روي دانشمندان علم طب و داروسازي قرار گرفت بدين معنا که با کشف علت بيماري ها سعي شد داروهايي به بيمار تجويز گردد که نقص عامل موجده بيماري را برطرف نمايد . پس پيشرفت داروسازي منوط به کشف علت بيماريها و همچنين شناخت محتويات مواد دارويي و شفابخش گرديد . از اين پس با پيشرفت فن آوري و روش هاي تجزيه شيميايي و همچنين ارتقاء دانش بشر از عملکرد بدن خود ،‌بتدريج داروهاي جديدي کشف شدند .

اوج پيشرفت داروسازي در سال هاي اخير حاصل شده است . امروزه بوسيله رايانه ابتدائاً ساختار و ساختمان مولکولي يک دارو طراحي شده و سپس در آزمايشگاه مولکول موردنظر توليد شده و به عنوان دارو تجويز مي گردد ولي پيش از شروع تجويز در استرس عموم قرار دادن يک دارو ، طي مراحل متعددي از نظر عوارض داروئي و ميزان کارآيي مورد بررسي قرار مي گيرد تا اين که مجوز مصرف بعنوان دارو را دريافت دارد .

امروزه صنعت داروسازي بعنوان يکي از کليدي ترين و عظيم ترين صنايع مطرح مي باشد ، بطوري که در اختيار داشتن چنين صنعتي به منزله يکي از معيارهاي مهم توسعه يافتگي کشورها شناخته مي شود . دارو از چنان اهميتي برخوردار است که همه دولت ها ترجيح داده اند کنترل و نظارت بر تهيه و توليد و توزيع آن را خود بر عهده بگيرند . در اين ميان داروهايي وجود دارند که بيشتر از ساير داروها مورد استفاده قرار مي گيرند و در درمان بيماري هاي رايج هر مملکت کاربرد زيادي دارند اين داروها بعنوان داروهاي ضروري شناخته مي شوند و دولت ها براي توليد آنها يارانه خاص در نظر مي گيرند و همچنين سعي مي کنند با قيمتي متعادل در اختيار عموم قرار مي گيرد . براي اين که داروهاي مناسبي در اختيار همه مردم و در همه نقاط کشور قرار گيرد ، تنها سيستم بهداشتي کشور دخيل نيست بلکه بايد بخش هاي مختلفي مثل بازرگاني ، روابط خارجي ، اقتصاد و ... همکاري مشترک داشته باشند .

به ميثاق واحدي که سياستهاي داروئي را طراحي و جهت گيري مي نمايد سياستهاي ملي داروئي گفته مي شود .

با پيشرفت داروسازي و پيدايش بيماري هاي نويني مثل ايدز محققين داروساز نيز دغدغه هاي جديدي مثل توليد واکسن براي بيماري هاي صعب العلاج پيدا کرده اند و اين خود موجب وحدت رويه و همکاري هاي بين المللي در زمينه علوم دارويي و داروسازي گشته است .