تب مالت يا بروسلوز يک بيماري عفوني و مسري است که
بين انسان و دام مشترک است يعني از حيوان به انسان منتقل مي شود .
بروسلا اولين بار توسط بروس در سال ۱۸۸۷ از طحال
سربازان انگليسي که در جزيره مالت فوت کرده بودند جدا شده است .
* راه سرايت :
مخزن بيماري بز، گاو و حيوانات آلوده ديگر است ، مصرف
شيرخام و تماس با حيوانات آلوده سبب ابتلاء ميگردد . نگهداري بز و مصرف شير
آن براي تغذيه کودک از علل مهم سابق در ايران بشمار ميرفت . در ايران در آدمي
بيشتر بروسلا ملي تن سيس ديده مي شود که دلائل دقيق آن با وجود بودن بروسلاي
آبورتوس در دامهاي اين کشور معلوم نيست . گوشت و ديگر بافت هاي دامهاي کشته ،
تراوشات تناسلي بويژه تراوش حاصل از سقط دامها ، جنين ، آغل ، طويله ، زمين
آلوده ، شير ، پنير ، سرشير و خامه تازه و آب و هواي آلوده سرچشمه بيماري است
. حيوان آلوده در موقع سقط جنين خطرناکتر از همه چيز است و سبب آلوده کردن
طويله ومحيط خود مي شود و ۸ تا ۱۲ هفته اين آلودگي برجا ميماند . همه گيري در
دهات در فصل زايمان دامها زياد است . در ۷۲٪ - ۶۰٪ موارد
ميکرب از راه پوست وارد بدن مي شود و در ۱۶ تا
۳۰٪ موارد از راه غذا است . بطور نادرتر سرايت از راه تناسلي و دستگاه تنفسي
صورت ميگيرد . در يک مورد مادر از راه شيردادن طفل خويش را آلوده کرده است .
کودکان روستائيان و افرادي که حيوانات اهلي نگهداري
مي کنند بيشتر در معرض آلودگي هستند انتقال از راه جنين هم امکان پذير است (
تب مالت مادرزادي ) ، آلودگي در دوره هاي اول حاملگي ممکن است سبب سقط شود .
در پنير تازه بز ميکرب ۶ تا ۱۰ روز و بندرت ۲۰ تا ۶۰ روز زنده مي ماند . در
پنير گوسفند ۴۵ تا ۶۵ روز ، در پنير گاو تا ۹۰ روز زنده ميماند .
*
نشانه هاي باليني بروسلوز :
بعد از ورود بروسلا از راه جلد ، مخاط يا گوارش ابتدا
بطرف غدد لنفي مربوطه مي رود و غدد مانع عمومي شدن آن ميگردند . در برخي
موارد توانسته اند شانکر ابتدائي و غدد لنفي آلوده ( کمپلکس ابتدائي ) را
نشان دهند . اين دوران موضعي يا ناحيه اي مرض معمولاً بدون نشانه آشکار است و
يا مخفي ميماند که مطابق با دوران پنهاني بيماري است و در حدود ۸ تا ۱۵ روز
ميباشد ولي ميتواند کوتاهتر يا خيلي طولاني تر از آن باشد . دوران پنهاني
تجربي ۵ تا ۲۵ روز بوده است . در اين دوران هيچ آثار زيستي آشکار وجود ندارد
و به اسم مرحله قبل از آلرژي معروف است .
-
تب
-
عرق
-
درد
-
علائم عفوني ديگر مانند : قرمزي و تحريک شدن حلق ،
سرفه ، عوارض عصبي و رواني ، بيخوابي ، بويژه بي اشتهائي وجود دارد . در
کودکان خردسال و شيرخواران اسهال ديده مي شود .
-
علائم باليني تب مالت در کودکان چندان مشخص نيست .
طحال در نيمي از موارد بزرگ است . طحال بزرگ بيشتر همراه بزرگ شدن غدد لنفي
مي باشد . دانه هاي جلدي بصورت تب خال و پورپورا بوده و دانه هاي ديگر اريتم
هاي برآمده کمياب است .
* بررسيهاي آزمايشگاهي :
دو آزمايش مهم براي تشخيص قطعي تب مالت وجود دارد
يکي جداکردن بروسلاها و ديگري جستجو آنتي کرها ( پادتنها ) است .
آزمايش سرمي رايت - 2ME
* عوارض :
گرفتاري استخوانها و مفاصل : ضايعات استخواني و
مفصلي شديد و سبک که گاهي بيمار را مدتها زمينگير ميکند . اسپونديليت
بروسلائي شايع ترين گرفتاري استخواني در تب مالت مي باشد .
-
سردرد
-
درد تمام بدن
-
ضعف
-
سستي
-
خستگي و کوفتگي عضلات
-
کم خوابي
-
حالت تحريک پذيري زياد
-
نگراني و تشويش
-
افسردگي
-
هذيان
-
سندرم مننژه
-
عارضه
قلبي بروسلوز آندوکارديت است
-
عوارض چشمي
-
برونکوپنوموني
-
التهاب کبد ( گرانولم ) ، يرقان
، خونريزيهاي متعدد گاهي نارسائي يا سيروز توليد مي کند
گرفتاري پوست بصورت بثورات جلدي به شکل ماکول ، پاپول ، اريتم هاي گوناگون و
پورپورا ملاحظه مي گردد .
* درمان :
بيمار مبتلا به تب مالت احتياج به استراحت در بستر
، مراقبت ، پرستاري خوب و درمانهاي محافظتي دارد .
جهت درمان دارويي به پزشک حتماً مراجعه شود .
* پيشگيري :
جوشاندن شير و دقتهاي بهداشتي ديگر درباره افرادي
که با حيوانات سر و کار دارند بسيار مهم است . جستجوي خاستگاه آلودگي در
پيشگيري بيماري مفيد ميباشد معمولاًحيوانات اهلي اطراف بيمار سبب آلودگي
ميشوند . تمام مواد شيري را بايد بصورت پاستوريزه تهيه کرد . آموزش بهداشت به
قصابان و افرادي که با حيوانات سرو کار دارند .
واکسيناسيون در حيوانات اثر فاحشي
در کاهش ميزان بيماري دارد اما ذبح و خارج کردن حيوانات آلوده از بين بقيه
حيوانات تنها راه قطعي و مطمئن در ريشه کن کردن بيماري مي باشد .
واکسن زنده ضعيف شده سوش ( S۱۹
) بهترين است يکبار تزريق آن حداقل ۷ سال حيوان را محافظت مي
کند .