رانندگي و ديابت

در مورد رانندگي بيماران ديابتي منعي وجود ندارد اما به منظور حفظ سلامت خودتان و نيز افراد جامعه رعايت نکات زير ضروري است :

1. هنگام دريافت گواهينامه رانندگي ، حتماً بيماري خود را ذکر کنيد . همچنين در زمان بيمه کردن خودروي خود ، طرف قرارداد بيمه را نيز از اين امر مطلع سازيد .

2. بيماران ديابتي وابسته به انسولين نمي توانند به عنوان راننده تاکسي ، اتوبوس و نيز به عنوان راننده ماشين هاي سنگين فعاليت نمايند .

3. مراقبت هاي لازم براي پيشگيري از کاهش قندخون طي رانندگي را رعايت کنيد .

4. بيماران ديابتي در موارد زير نمي توانند رانندگي کنند :

• حملات شديد يا مکرر افت قندخون

• نداشتن علامتهاي هشداردهنده افت قندخون

• عدم توانايي در درمان سريع افت قندخون يا عدم

• مراجعه منظم به پزشک جهت کنترل قندخون

• آسيب هاي چشمي ناشي از ديابت مانند کاهش ديد

• آسيب شديد عصبي ناشي از ديابت

به منظور پيشگيري از افت قندخون حين رانندگي ، رعايت نکات زير توصيه مي شود :

1. اگر انسولين مصرف مي نيد قبل از شروع رانندگي غذا يا ميان وعده خود را مصرف نماييد و در صورت امکان ( در دسترس داشتن گلوکومتر ) قندخونتان را بررسي کنيد .

2. در مسافرتهاي طولاني هر دو ساعت توقف کنيد و ميان وعده خود را مصرف نماييد .

3. هيچگاه در زماني که وضعيت کنترل قندخونتان ثابت نيست رانندگي نکنيد . پس از انجام ورزش يا فعاليت جسمي بيش از معمول که قندخون پايين مي افتد يا هنگام غروب که از محل کار برمي گرديد ، نمونه چنين زمان هايي هستند .

4. هيچگاه عجله نکنيد.

5. هميشه در اتومبيل خود مواد غذايي مانند قند ، نبات ، بيسکويت يا آب ميوه داشته باشيد .

6. هر گاه متوجه نخستين علامتهاي کاهش قندخون شديد ، به سرعت توقف کنيد و مواد غذايي کافي ميل نماييد تا علامتها از بين بروند . طي اين مدت از خودروي خود خارج نشويد .

7. پس از اطمينان کامل از بهبودحالتان رانندگي را ادامه دهيد ( حداقل ۲۰ دقيقه بعد يا پس از رسيدن قندخون به بالاي ۱۱۰ ميلي گرم در دسي ليتر )

8. هيچگاه قبل يا طي رانندگي الکل ننوشيد . مصرف الکل علاوه بر کاهش تمرکز در تمام افراد ، در فرد ديابتي مي تواند افت شديد قندخون ايجاد نمايد .