|
روز جهاني نابينايان
نقص بينايي بر خلاف ساير اختلالات و نقص ها از ويژگي خاصي برخوردار است ، زيرا بروز و جلوه ظاهري اين نارسايي طبيعي بسيار زودتر از ساير انواع معلوليت ها در ظاهر و رفتار کودک مشخص مي گردد . نوزادي که قادر به تعقيب نگاه والدين و اطرافيان نمي باشد و در مقابل لبخند و تحرکات آنان سرد و بي تفاوت باقي مي ماند ، نابينايي را در روزهاي اول تولد آشکار مي کند . در برخورد با اين گونه والدين ، همدلي و درک احساسات و عواطف آنان از موضعي دوستانه همراه با احترام و علاقه مي تواند تا حد زيادي از احساس تنش و درماندگي والدين بکاهد و آنان را براي کسب شناخت و پذيرش موضوع آماده سازد . آگاه ساختن والدين - به ويژه در مورد افراد کم سواد - نسبت به علل نابينايي فرزند بايد با واقع بيني و درک موقعيت صورت پذيرد تا از ايجاد تنش هاي بعدي بين والدين پيشگيري کند . بويژه در اين زمينه به طريقي بايد عمل کرد که احساس تقصير و گناه در هيچيک از آنان ايجاد نشود . نکته بعدي آگاه سازي پدر و مادر نسبت به وضعيت آينده کودک است . بايد با ارائه شناختي دقيق از وضعيت تحصيلي و اجتماعي آينده کودکان نابينا و تأکيد بر جنبه هاي مثبت و اميدبخش زندگي آنان ، ترس و نگراني نسبت به آينده را از خانواده سلب کرد . در اين زمينه برخي روشها مي تواند مؤثر باشد که مهمترين آنها ب راساس نوعي الگوهاي موفق در بين افراد نابينا ، برقراري ارتباط نزديک والدين با مراکز توانبخشي و مربيان آموزش کودکان نابينا و ارائه اطلاعات به آنان در زمينه چگونگي پرورش مهارتهاي خودياري و حواس کودکان و در نهايت دادن اطمينان خاطر به والدين نسبت به حمايت همه جانبه از آنان و پيگيري مستمر مشکلات آنان ، مي باشد . آموزش خانواده و کودک نابينا از همان روزهاي نخستين شناخت و تشخيص مشکل آغاز مي شود . خدمات مشاوره اي اولين و مهمترين صحنه برخورد خانواده ها با مسائل آموزشي در مورد کودک نابينا مي باشد که به دنبال آن آموزش هاي مناسب زير لازم است به خانواده ها ارائه شود :
پيامهاي مربوط به نابينايي
|