روز جهاني معلولين

بر اساس بررسي هاي تخميني سازمان ملل متحد ۵۰۰ ميليون معلول در دنيا زندگي مي کنند و اين رقم همه ساله رو به افزايش است . درگيري ها  کشمکش هاي ناشي از جنگ در نواحي گوناگون کره زمين ، گرسنگي ، امراض و بيماريهاي مختلف مصائب و مشقات زندگي در کشورهاي در حال توسعه ، ترافيک و تصادفات حين انجام کار ،‌ آلودگي محيط زيست و عدم استفاده صحيح از دارو و کشورهاي صنعتي همه روز باعث بروز معلوليت هاي جديد مي شود .

لذا مي بايد پيش زمينه هاي اجتماعي موجود باشند تا معلولات را قادر سازد به واسطه فرصت هاي يکسان براي زندگي و فعاليت هاي خود در اجتماع مستقل از مؤسسات خيريه و نهادهايي  از اين دس به سر برند . بازپروري معلولات به منظور دستيابي به زندگي مستقل به نحوي که خود مسؤول زندگي خويش بوده و به خودکفائي برسند و نيز بتوانند به جامعه بپيوندند از اصول شرافت و وقار انساني محسوب مي شود .

دليل انتخاب روز سوم دسامبر به عنوان روز جهاني معلولين

روز جهاني معلولين که از سوي سازمان ملل متحد به عنوان اقدامي مشترک از سوي سازمان ملل متحد اعلام شده است زماني است براي برپائي جشن و ارج نهادن به تجارب و توانائيهاي مردمي که با معلوليت هاي گوناگون دست و پنجه نرم مي کنند .

اين روز براي نخستين بار در سال ۱۹۹۲ به منظور گراميداشت سالروز تصويب قانون برنامه جهاني در ارتباط با معلولين از سوي مجمع عمومي سازمان ملل متحد اعلام گرديد .

هدف از اين اقدام ارتقاء رشد اذهان عمومي درباره مسائل مربوط به معلوليت هاي مختلف و افزايش آگاهيهائي بوده است که مي بايست از مسأله پيوستن معلولان در تمامي جنبه هاي سياسي ، اجتماعي ، اقتصادي و فرهنگي زندگي منتج شود .

اين وضع به همين منوال طي شد تا در سال ۱۹۹۹ شعاري با مضمون : ( امکان دسترسي براي همه در هزاره جديد ) برگزيده شد و سرلوحه امور قرار گرفت .

بيش از پانصد ميليون به دليل نقص در سيستم روحي و مغزي جسمي و حسي از معلوليت رنج مي برند . اينان هر کجا که باشند و در هر نقطه اي از دنيا که به سر مي برند به دليل موانع ظاهري و يا اجتماعي با محدوديت هايي در زندگي خود مواجه مي شوند . در طي بيست سال اخير کوشش هاي چشمگيري در شناساندن و معرفي اشخاص معلول به جامعه انساني صورت پذيرفته است . يکي از مواردي که مي توان ازآن به عنوان نقطه عطفي در اين زمينه نام برد ، اعلام سال ۱۹۸۱ ميلادي به عنوان سال جهاني معلولين است که توسط مجمع عمومي سازمان ملل متحد صورت پذيرفت . در سال بعد ( ۱۹۸۱ ) فاصله سالهاي ۱۹۹۲-۱۹۸۳ دهه جهاني معلولين نام گرفت تا کيفيت و شرکت فعالانه و همه جانبه افراد معلول را در زندگي اجتماعي و گسترش و پيشرفت آنها ارتقاء بخشد .

قانون برنامه جهاني در ارتباط اب معلولين که در سال ۱۹۸۲ توسط مجموع عمومي سازمان ملل متحد به تصويب رسيد چهارچوب بين المللي را براي الحاق و انضمام مسائل مربوط به انواع معلوليت ها به يک برنامه ريزي ملي را فراهم مي آورد . در سال ۱۹۹۲  قوانين استاندارد در زمينه برابرسازي مجال ها و فرصت هاي زندگي براي افرادي که با انواع معلوليت ها دست و پنجه نرم مي کنند قانون مذکور افزوده شد تا به منزله مکمل آن بوده و موجب قوام آن گردد .

عليرغم آنکه اين قوانين هيچگونه اجباري را براي دولت ها به وجود نمي آورند تلويحاً به عنوان تعهدات اخلاقي و سياسي تلقي مي شوند که دولتها مي بايست در راه يکسان سازي فرصت هاي زندگي براي افراد معلول متقبل شوند . کوتاه سخن آنکه قوانين به اختصار بيان کننده اصول ويژه در مورد مسائلي همچون مسؤوليت پذيري ، اقدام مقتضي و هکاري مي باشند .

مسأله يکسان سازي فرصت ها و مجالها براي معلولين هر روز بيش از پيش توجه سازمان ملل متحد را به خود معطوف مي نمايد . يکي از مهمترين دغدغه ها در اين ميان به ويژه دسترسي به فناوري جديد و نيز به محيط فيزيکي مي باشد . مسأله خاصي به نام main streaming  ( موج اصلي ) نيز حائز اهميت مي باشد و عبارت است از :

گنجانيدن بعد معلوليت در ارائه رهنمودها و خط مشي هايي که گستره عظيمي از پيوستاري متشکل از ملاحظات اجتماعي و اقتصادي را در بر مي گيرد .

مصاحبه با افراد دچار معلوليت و ناتواني

پيشنهادات زير که توسط معلول ارائه شده اند به نحوي تنظيم شده اند که انجام مصاحبه را هم براي کارکنان مطبوعات و رسانه ها و همچنين براي افراد مصاحبه شونده به کاري آسان تر و راحت تر بدل کنند .

پيشنهادات کلي

• هنگام صحبت کردن با يک فرد معلول مستقيماً به خود فرد نگاه کنيد و با خود او صحبت کنيد و از صحبت کردن و مورد خطاب قرار دادن مترجم و يا همراه احتمالي فرد اجتناب کنيد .

• با لحن معمولي و عادي خود با او صحبت کنيد .

• در صورت لزوم با رعايت توجه و احترام به روشي که خدشه اي به کرامت و منزلت فرد وارد نکند ، به وي پيشنهاد کمک کنيد . براي اينکه پيشنهاد کمک شما از طرف فرد مورد نظر رد شود آمادگي داشته باشيد اگر پيشنهاد شما پذيرفته شد به دستورات فرد مورد نظر درباره نحوه انجام کار توجه کنيد .

• به ياد داشته باشيد که فردي که دچار يک نوع معلوليت و ناتواني خاص است . لزوماً ناتوانيهاي ديگري ندارد .

• در صحبت هاي خود از عبارات و جملات روزمره استفاده کنيد . مناسب است اگر در صحبت هاي خود اصطلاحاتي نظير « بعدا مي بينمت » براي فردي که نابينا است و يا « مايلي کمي با هم قدم بزنيم » براي فردي که از صندلي چرخدار استفاده مي کند به کار ببريم .

به خاطر داشته باشيد

• در درجه اول ، به خاطر داشته باشيد افراد دچار معلوليت و ناتواني انسان هستند .

• مصاحبه خود را طوري ترتيب . انجام دهيد که براي هر فرد ديگري انجام مي دهيد .

• بدون احساس ترحم ، به فرد مورد نظر توجه و اهميت نشان دهيد .

• بر روي تواناييها ، موفقيتها و خصوصيات فردي شخص مصاحبه شونده تأکيد کنيد .

• از گفتگو با وي لذت ببريد .

مصاحبه با افراد دچار معلوليت  و ناتواني

موقعيتهاي خاص

• در صورتي که فرد دچار ناتواني و يا معلوليت در صحبت کردن است و از لوازم و دستگاههاي خاصي براي برقراري ارتباط و صحبت کردن استفاده مي کند ،‌وقت کافي در اختيار او قرار دهيد تا بتواند به سئوال شما پاسخ دهد . اگر گفته هاي او را نشنيديد و متوجه نشديد ، از وي بخواهيد تا گفته هاي خود را تکرار کند .

• هنگامي که با فردي که دچار معلوليت ذهني است صحبت مي کنيد از زبان و لغات و اصطلاحات ساده تر استفاده کنيد و در سئوالات خود از مفاهيم ساده استفاده کنيد . با اين حال به خاطر داشته باشيد که زبان ساده و ساده صحبت کردن ، زبان و لحن کودکانه نيست .

• هنگام ملاقات و صحبت با کسي که دچار مشکل بينايي است ويا نابينا است ، خودتان و ساير افراد حاضر را معرفي کنيد . به خاطر داشته باشيد ، لازم نيست با صداي بلند صحبت کنيد .

• اگر مکان خاصي را براي مصاحبه و گفتگو با فردي که از صندلي چرخدار استفاده مي کند ، انتخاب مي کنيد از اين امر اطمينان حاصل کنيد که محل مورد نظر براي چنين افرادي قابل دسترسي است .

• اگر با فردي ناشنوا صحبت مي کنيد و ازکسي که متخصص اين کار است کمک نمي گيريد ، به وضوح و شمرده صحبت کنيد ولي از اغراق و زياده روي در شمرده صحبت کردن خودداري کنيد . طوري صحبت کنيد که فرد ناشنوا بتواند دهان و صورت شما را به طور کامل ببيند . با سرعت و صداي معمول و هميشگي خود صحبت کنيد مگر اينکه از شما خواسته شود تا آهسته تر صحبت کنيد و يا با صداي بلندتر صحبت کنيد .

• سگهايي که افراد معلول ( به ويژه نابينايان ) از آنها کمک مي گيرند ، به نوعي در خدمات اين افراد هستند و براي ايشان کار مي کنند . قبل از اينکه به آنها نزديک شويد و يا آنها را نوازش کنيد از صاحب شان اجازه بگيريد .