|
هفته جهاني ناشنوايان
به طور کلي با دو گونه کم شنوايي در گوش داخلي ،مياني و خارجي روبرو هستيم . اولين نوع آن کم شنوايي ساختاري ناميده مي شود که مشکل در گوش خارجي يا مياني قرار دارد . مهمترين عوامل ايجاد آن ، جرم گرفتگي در کانال گوش ، عفونت در گوش مياني ، عدم تحرک مناسب استخوانچه ها در گوش مياني و ... مي باشد . اولين نشانه کاهش شنوايي از اين نوع آن است که ممکن است صداها گنگ به نظر برسند ، کيفيت صداها مشابه باشند ، اما بلندي صدا حتماً کاسته شده است . نوع دوم کم شنوايي که به آن « حسي ، عصبي » مي گويند عموماْ به درمانهاي پزشکي و جراحي پاسخ نداده و بيشتر افراد مبتلا از سمعک استفاده مي نمايند . در اينجا مشکل در گوش داخلي است که بواسطه تخريب سلولهاي عصبي ، فيبرهاي عصبي و يا هر دو مورد رخ مي دهد . نشانه اين نوع کم شنوايي ، کاهش ميزان بلندي صدا و بعلاوه خرابي صداست . ممکن است بلندي صدا به اندازه کافي وجود داشته باشد ولي خرابي شديد صدا وجود دارد . اينگونه افراد در درک گفتار مشکل دارند ، حتي اگر بلندي صدا به اندازه طبيعي باشد ، بويژه چنانچه فرد در محيط پر سرو صدا باشد . مهمترين عوامل ايجاد آن ، بيماريهاي همراه با تب شديد ، اشکالات در هنگام زايمان ، استفاده از داروها ، قرار داشتن به مدت طولاني در معرض سر و صدا و سالخوردگي است . حدود ۹۰٪ از سمعک ها توسط افرادي با اين نوع کم شنوايي استفاده مي شوند . حس شنوايي از جمله حواس پنج گانه و بسيار مهم در رشد کودک است ، هر چند گفته مي شود که با شنيدن حدود ۱۲ درصد از محرکهاي محيطي را درک مي کنيم و با ديدن حدود ۸۰ درصد اين محرکها را دريافت مي کنيم اما چنانچه با آسيب به چشم نابينايي رخ دهد تنها حدود ۳۰ درصد از ادراک کلي نسبت به محيط از بين مي رود ليکن با صدمه در گوش و ايجاد عارضه ناشنوايي حدود ۷۰ درصد از ادراک کلي نسبت به محيط از بين مي رود . بنابراين توجه به مسأله شنوايي کودک در مسير رشد و تکامل او حائز اهميت فراوان و نيازمند دقت نظر والدين است . والدين و بويژه مادر که بيشترين حضور را در کنار کودک دارند لازم است از همان بدو تولد موضوع رشد و تکامل کودک را در همه زمينه ها و از جمله شنوايي مورد توجه قرار دهند . در زمينه شنوايي لازم است برخي عکس العمل هاي کودک در مقابل اصوات مورد توجه قرار گيرند و هر گونه تأخير يا عدم پاسخ را با دقت دنبال کنند . بطور معمول کودک از بدو تولد تا حدود ۳ ماهگي در مقابل اصوات ، عکس العمل هايي شبيه به فشردن و جمع کردن پلک چشم ها ، بيدار شدن از خواب و گاهي توقف حرکات بدن در مقابل صدا را نشان مي دهد . در فاصله سه تا چهار ماهگي مي توان چرخش مختصر سر يا چشم به طرف منبع صدا را انتظار داشت . اما از حدود ۵ تا ۷ ماهگي انتظار مي رود کودک در مقابل صداهاي متوسط و شديد ، چرخش دقيق و کامل سر را به طرف منبع صدا نشان دهد و نيز حالتهايي از سکوت کرن و گوش دادن به صدا هم در اين سنين مطرح شده است . ملاحظه مي شود که با دقت در برابر اين گونه عکس العمل ها مي توان در صورت وجود اختلال ، به آن پي برده و در اسرع وقت موضوع را با پزشک کودک در ميان گذاشت . والدين و بويژه زوج هاي جوان بايد توجه داشته باشند که برخي از عوامل و شرايط مي توانند امکان بروز ناشنوايي را در فرزندشان افزايش دهند . به تعبير ديگر شرايط زير در خانواده وجود داشته باشد ، والدين بايد دقت و توجه بيشتري به علائم کم شنوايي يا ناشنوائي داشته باشند . اين عوامل عبارتند از : وجود سابقه ناشنوايي درخانواده زوجين ، ازدواج فاميلي ، ابتلاء مادر به بيماري عفوني در دوران بارداري ، چنانچه وزن کودک به هنگام تولد کمتر از ۱۵۰۰ گرم بوده باشد ، وجود زردي يا عفونت در کودک ، وجود ناهنجاري يا تغيير شکل غيرطبيعي در سرو گردن ، صورت و يا گوش کودک ... چنانچه ناشنوايي به هنگام تولد يا پيش از ۲ سالگي رخ دهد ، تکامل طبيعي زبان را با مشکل اساسي روبرو مي سازد و لزوم استفاده از روش هاي اختصاصي براي درمان ، توانبخشي و زبان آموزي را ضروري مي سازد . در اين ميان تشخيص به موقع ناشنوايي و استفاده زودهنگام از وسايل کمک آموزشي و انجام برنامه هاي توانبخشي شنيداري اهميت فراواني خواهد داشت . با توجه به اهميت مسئله ناشنوائي روز ملي ناشنوايان در هفته چهارم سپتامبر هر ساله ، تحت عنوان هفته جهاني ناشنوايان در سراسر دنيا برگزار مي شود . به نقل از فدراسيون جهاني ناشنوايان : « هدف از اين جشن ترفيع فرهنگ ناشنوايان ، دانسته هايي از زبان علم و اشاره ، آگاهي مقامات و سياستمداران جامعه شنوا و همچنين عموم مردم از دستاوردهاي اين قشر و مشکلاتي است که جامعه ناشنوايان با آنها روبرو ميباشند . » موارد زير از اهداف برجسته اين گردهمايي و بزرگداشت است که از سوي انجمن بين المللي ناشنوايان و با همکاري فدراسيون اتحاديه ناشنوايان و همچنين اتحاديه اروپايي ناشنوايان برگزار مي گردد :
حدود يک ميليون ناشنواي کشور به علت نبود دانشگاه ويژه ناشنوايان از امکان ادامه تحصيل در سطوح عالي محرومند . فقدان دانشگاه ويژه ناشنوايان در کشور آنان را به رغم توانايي و علاقه مندي بسيار از ادامه تحصيل محروم کرده و فقط تعداد اندکي از آنان که امکانات مالي دارند مي توانند وارد دانشگاه شوند . مشکل ديگر ناشنوايان ، مسأله اشتغال آنها است زيرا با وجودي که بسياري از آنان توانايي فعاليت و کار مانند افراد عادي را دارند فقط به علت ناشنوايي از سوي مراکز دولتي و خصوصي پذيرفته نمي شوند . يکي ديگر از مسائل ناشنوايان نبود رابط و همراه آنها هنگام مراجعه به مراکز اداري است . سازمان بهزيستي به عنوان ارگان متولي امور ناشنوايان به علت کمبود نيرو تعداد کمي رابط ناشنوا در اختيار دارد که اين تعداد اندک پاسخگوي مشکل تعداد زياد ناشنوايان کشور نيست . در مورد دريافت سمعک و تجهيزات آن نيز که از سوي سازمان بهزيستي در اختيار ناشنوايان قرار مي گيرد بايد گفت بوروکراسي و روال اداري بسيار طولاني و خسته کننده اي دارد ضمن اينکه بسياري از اين وسايل قديمي است و با تکنولوژي روز دنيا بسيار فاصله دارد .
|
