|
روز جهاني ايدز زنان و دختران در معرض خطرHIV/AIDS
چرا آزمايش HIV قبل از ازدواج بصورت اجباري انجام نمي شود ؟ آموزش پيشگيري از ايدز در مدارس اقدامات كميته حمايت كرمانشاه در مورد زنان خاطرات يك زن ايراني مبتلا بهHIV شعار امسال: آيا امروز صداي مرا شنيدي؟
در سال 1988 در نشستي در شهر لندن، سران و وزيران بهداشت 140 کشور جهان گرد هم آمده و به اتفاق آرا ، اول دسامبر را به نام روز جهاني ايدز نامگذاري کردند. نامگذاري اين روز فرصتي را براي دولت ها فراهم کرد تا برنامه هاي خود را براي مبارزه با ايدز اعلام کنند . البته اين برنامه ها تنها مربوط به دولت ها نيست بلکه تمامي موسسات غير دولتي وسازمان هاي محلي نيز مي توانند در اين حرکت مهم شرکت کرده وعليه اين بيماري به مبارزه بپردازند. به دنبال آن در سي وهشتمين مجمع عمومي سازمان ملل در 27 اکتبر همان سال ,سازمان بهداشت جهاني برگزاري اولين روز جهاني ايدز اعلام کرده ، بر اهميت تداوم اين مناسبت تاکيد کرد. از آنزمان تا کنون هر ساله يک موضوع براي محوريت فعاليتها انتخاب ميگردد. در اين سال موضوع چالشهاي زنان و دختران در رابطه با HIV/AIDS انتخاب شده است.
حدود نيمي از افرادي كه با ويروس HIV زندگي ميكنند را زنان و دختران تشكيل ميدهند و نسبت آلودگي در ميان زنان در حال افزايش است. در كشورهايي که بشدت تحت تاثير همه گيري قرار دارند، زنان و دختران 15 تا 24 سال حدود 64 در صد آلودگان را تشكيل ميدهند . دختران و زنان به نسبت مردان و پسران بيشتر در خطر ابتلا قرار دارند. تحقيقات نشان داده احتمال ابتلاي زنان به HIV حدود 5/2 برابر بيشتر از مردان است. در كشورهاي جنوب صحراي افريقا ، زنان و دختران جوان دو برابر بيشتر از مردان درمعرض ابتلا قرار دارند . حتي در برخي مناطق ، تعداد زنان مبتلا شش برابر مردان است. در مناطقي از آفريقاي شرقي و جنوبي، بيش از يك سوم دختران جوان حامل HIV هستند. اين روند در برخي كشورهاي حوزه كارائيب هم قابل مشاهده است. بدليل ساختار بدن خطر انتقال از يك مرد آلوده به يك زن دو و نيم برابر حالت عكس است، با اينحال زنان براي حفاظت از خود نياز به همكاري مردان دارند. علاوه بر آن در سراسر دنيا مسائل اقتصادي ، فرهنگي و اجتماعي مشابهي وجود دارد كه امكان حفاظت از خود را از زنان سلب ميكند . راهكارهاي اصلي براي توانمند ساختن زنان در مبارزه با ايدز شامل بهبود روشهاي پيشگيري ، آموزش ، مبارزه با خشونت ، حفظ حقوق اجتماعي و كاستن از بار مراقبت بيماران ميگردد. كشورهايي كه بتوانند گسترش HIV در زنان را مهار كنند، گسترش اين بيماري را در كل جامعه مهار كرده اند.
ايدز و زنان ، چالشي فزاينده ! در اولين سالهاي اپيدمي ، عمده افراد مبتلا به HIV رامردان تشكيل مي دادند . در سال 1997 زنان 41 درصد آلوده شدگان را به خود اختصاص دادند و در حال حاضر نزديك به 50 درصد افراد آلوده زنان هستند. در روسيه با 800هزارمورد HIV مثبت، نسبت زنان آلوده به كل موارد از يك به چهار در سال 2001، به نسبت يك به سه در سال 2002 افزايش يافته است. بالاترين ميزان آلودگي در آفريقاي جنوب صحرا ديده مي شود. نزديك به 60 درصد افراد آلوده در اين منطقه مربوط به زنان است. همچنين75 درصد موارد آلودگي سنين 24-15 سال را دختران تشکيل مي دهند. در آسياي جنوب و جنوب شرقي زنان كمتر از 30 درصد موارد آلودگي را بخود اختصاص داده اند. براساس آمارافزايش خفيفي نسبت به سال 2001 مشهود است . گزارش اخير از يمن نشان داده هفت درصد زناني كه مبادرت به فحشا مي کند HIV مثبت هستند . براي روشن شدن نقش دقيق فحشا در گسترش HIV در اين منطقه ، نياز به مطالعات گسترده در بين اين زنان ,مشتريان آنها و در مرحله بعد همسران اين مشتريان وجود دارد. در امريكا نيمي از 40هزار مورد جديد آلودگي ساليانه، مربوط به زنان آفريقايي-آمريكايي است و علت اصلي مرگ و مير زنان 25 تا 34 ساله آفريقايي-آمريكايي ايدز است . بسياري از اين زنان رفتارهاي پرخطر ندارند ، ولي آلودگي را از طريق روابط جنسي حفاظت نشده با همسران خود كه به تزريق مواد مخدر يا همجنس بازي مبادرت ميورزند ، دريافت نمودهاند.
دختران كمتر از پسران امكان آن رادارند كه وارد مدرسه شوند . در بعضي از مناطق فقير نشين كه امكان مالي تحصيل براي همه وجود ندارد والدين ترجيح مي دهند از ميان فرزندان خود پسران را انتخاب كنند. تصور بسياري از خانواده ها اين است كه دختران فقط بايدازدواج كنند تشكيل خانواده بدهند و در خانه به كار بپردازند . دربسياري از جوامع، دختران از نظر موقعيت اجتماعي در شرايط پائين تري قرار دارند و بار كارهاي خانه به عهده آنهاست در حالي كه دسترسي به همه منابع، حتي غذا براي آنها كمتر از پسرها است. بار نگهداري والدين بيمار و بچه هاي كوچكتر خانواده بر دوش آنها گذاشته مي شود و همين امر باعــــث مي شود آنها نتوانند وارد مدرسه شوند. اين مساله در مناطقي كه بشدت گرفتار ايدز شده اند به نحو بارزي مشهود است. در حالي كه وارد هزاره جديد شده ايم 104 ميليون نفر از كودكاني كه بايد وارد مدرسه شوند نتوانسته اند تحصيلات خود را شروع كنند از مجموع اين تعداد 57 در صد دختر هستند. آمار نشان مي دهد در كشورهايي كه شيوع HIV/AIDS بالاست ظرف دهه گذشته ورود دختران به مدرسه كمتر شده است يكي از دلايل آن نگه داري از والدين بيمار و بچه هاي كوچكتر است. تحقيقات نشان داده است در رابطه با چگونگي محافظت از خود در برابر ابتلاي به اين بيماري، آگاهي هاي دختران نسبت به پسران در سنين 15 تا 19 سالگي بسيار كمتر است . رفتن به مدرسه محافظت كننده است و آموزش در مدارس نقش كليدي در دفاع در برابر عفونت HIV و پي آمد هاي آن دارد. رفتن به مدرسه ودريافت هرگونه خدمات آموزشي باعث افزايش آگاهي ومهارت هاي دختران مي شود. هرچه طول مدت تحصيل دختران در مدرسه بيشتر باشد آموزشهاي بيشتري در رابطه با مهارت هاي زندگي و همچنين مسائل جنسي كسب كرده، بهتر مي توانند اولين تماس جنسي خود را به تاخير بيندازند. جهت اطمينان از حضور دختران در مدارس بايد به مردم آموزش دهيم كه دختران خود را به مدرسه بفرستند و اطمينان داشته باشند مدرسه محيط سالمي است كه مي تواند آنها را به نحو مطلوبي حفظ كرده و به آنها ياد بدهند چگونه از خود محافظت كنند. براي اين منظور بايد تحصيل رايگان باشد . شواهد نشان ميدهد حتي در شرايط فقر شديد رايگان كردن تحصيل باعث مي شود امكان تحصيل براي قشر وسيع تري از مردم بخصوص دختران فراهم شود. اين مسئله در رابطه با تحصيلات دوره متوسطه به نحو بارزتري مشهود است . ضروري است كه مدرسه محيطي امن و خالي از خشونت وتبعيض باشد. استفاده از محرك هايي مثل ايجاد صندوق خيريه و توزيع غذاي رايگان در مدارس مي تواند در بعضي از مناطق فقير نشين موفق واقع شده ، باعث افزايش تعداد دانش آموزان بخصوص دختران شود.
خشونت عليه زنان يكي از مشكلات جهاني سلامتي است و اين مساله باعث افزايش آسيب پذيري زنان ميشود. خشونت خانگي يكي از مهمترين دلايل آزار زنان در بيشتر كشورهاي جهان است كه طيف وسيعي از مشكلات سلامت عمومي ، ذهني و جنسي را بجاي ميگذارد. تجاوز و خشونت جنسي بر عليه زنان اخيرا افزايش يافته است . علاوه بر آن تجارت سكس و ساير اشكال سو استفاده هاي تجاري باعث افزايش آسيب پذيري زنان در مقابل HIV شده است . ترس از خشونت باعث مخفي کاري و در نتيجه عدم دسترسي زنان به اطلاعات، تست HIV ، پيشگيري ، خدمات مشاوره و درمان مي شود. اين مسئله عملاً با انگ ناشي از HIV در ارتباط است . بين 20 تا 48 در صد از دختران 10 تا 25 ساله گزارش كردند كه اولين تماس جنسي شان به اجبار بوده است. خطر تنها به زنان جواني كه رابطه جنسي خارج از محدوده ازدواج دارند محدود نمي گردد. حتي زنان جواني كه تنها با همسرانشان ارتباط جنسي دارند نيز در معرض خطرند. استفاده از كاندوم در ارتباطات زناشويي بعنوان يك راه پيشگيري كمتر مورد توجه قرار مي گيرد. در يك مطالعه در زامبيا ، فقط 11 درصد از زنان معتقد بودند كه مي توانند از همسرانشان درخواست استفاده از كاندوم بكنند ، حتي اگر ثابت شده باشد كه آنان نسبت به همسران خود وفادارنبوده يا HIV مثبت هستند . با وجود اينكه خشونت عليه زنان ادامه دارد بهر حال برنامه هاي اميد بخشي براي مقابله وجود دارد. واكنش و پاسخ فراگير در مقابل خشونت عليه زنان و HIV/AIDS بايد شامل موارد ذيل باشد : - بسيج و تجهيز رهبري در سطح جهاني ، ملي و منطقه اي براي ارائه عملكردي كه منجر به تغيير خشونت عليه زنان گردد . - انتشار شواهدي كه نشان دهد خشونت عليه زنان چه هزينه هاي اقتصادي و سلامتي را بدنبال دارد و ارتباط آن با HIV/AIDS را مشخص نمايد . - افزايش فعاليتهايي كه باعث بهبود و پيشرفت آموزشها و قوانين موجود ميشود، در سطح ملي و منطقه اي .
طي شش سال جنگهاي داخلي كنگو نزديك به 40 هزار زن و دخترمورد سو استفاده جنسي قرار گرفتند . اين در حالي است كه هر روز بر تعداد قربانيان ايدز افزوده مي شود . به گزارش سي ان ان طي جنگ در جمهوري دمكراتيك كنگو از سال 2003 و آغاز جنگ تا حال موارد خشونت و سوء استفاده هاي جنسي در اين كشور رو به افزايش بوده است . سازمان عفو بين الملل با انتشار اين مطلب از كشورها خواست تا نيروهاي امداد براي كمك به آوارگان جنگي به كنگو اعزام نمايند . در حال حاضر نيز بيش از 20 گروه از تيم هاي امداد در كنگو حضور دارند تا به وضعيت بهداشت زنان و كودكان رسيدگي كنند و گروه هاي ديگري نيز عليه خشونتهاي جنسي در اين كشور فعاليت مي كنند . تعدادي از اين قربانيان دختران نوجوان هستند كه برخي بيش از بيست بار مورد سو استفاده جنسي قرار گرفته اند . تنها دو بيمارستان در شرق كينشازا پايتخت كنگو به وضعيت زنان و دختراني كه مورد خشونت جنسي قرار مي گيرند رسيدگي مي كنند . سازمان عفو بين الملل مي گويد : اغلب بيمارستانهاي كنگو از حداقل امكانات نيز برخوردار نيستند . استفن باون رييس سازمان عفو بين الملل مي گويد : دولت ها و مجامع بين المللي بايد از لحاظ امكانات پزشكي و دارويي به مراكز بهداشتي كنگو كمك كنند زيرا ده ها هزار زن و دختر كه مورد آزار قرار گرفته اند نياز به مراقبتهاي ويژه پزشكي دارند و سلامت جسمي و روحي آنان در خطر است . منبع : CCN
ناديده گرفتن حق مالكيت زنان وHIV/ ايدزدرتمام جهان حق ماليكت در اسناد حقوقي ملي و بين المللي گرامي داشته شده است اما عليرغم توسعه قوانين در زمينه اموال و ارثيه ، حق زنان و دختران به ويژه در كشورهاي درحال توسعه ناديده گرفته مي شود. در كشورهايي كه حق مالكيت زنان بر خانه و زمين رسميت ندارد، آنان با محدوديت هاي اقتصادي، فقر ، عدم امنيت فردي ، و بي خانماني مواجه ميشوند. فقر همچنين رفتارهاي پرخطر مانند تن فروشي در مقابل غذا، مسكن و پول را در زنان تشديد مي كند . دربسياري كشورها ازدواج باعث تامين حقوق زنان مي شود ولي اگر تاهل خاتمه يايد اين حقوق هم از بين مي رود. در كشورهايي كه قوانين حمايتي وجود دارد به دلايلي مانند بي سوادي ويا عدم دسترسي به وكلا ، زنان از حقوق خود بهره مند نمي گردند. درحاليكه حق مالكيت براي زنان به طور عام اهميت دارد اما HIV و ايدز اهميت آن را دو چندان مي كند. - در يك مطالعه در اوگاندا از 29 بيوه مبتلا به HIV ، 90 درصد آنان دچار گرفتاري حقوقي براي اموالشان شده و88 درصد آنان در مناطق روستايي قادر به تامين نيازهاي خود نبوده اند . شواهد بسياري در دست است كه در صورت تقويت حق مالكيت زنان ، اثرات اقتصادي منفي ايدز در آنان تخفيف خواهد يافت . نكات كليدي براي موفقيت در اين امر عبارتند از : 1- مستند کردن حق مالكيت بر خانه و زمين ويا امنيت ملك مورد اجاره زنان در مناطق با شيوع بالاي HIV و ايدز. 2- آموزش براي ارتقا آگاهي عموم جامعه به ويژه سياستگزاران و خيرين . 3- انجام اصلاحات لازم در قوانين. 4- فراهم کردن امكانات لازم براي طرح دعاوي و داد خواهي و دسترسي زنان به ساختار قضائي . 5- حمايت ازحق مالكيت براي کودکاني که دراثر ايدز بي سرپرست شده اند.
زنان و وظيفه مراقبت از بيماران در سراسر جهان بار مسووليت خدمات داخل منزل و مراقبت از افراد خانواده بر دوش زنان است . مساله ايدز بر شدت اين بار افزوده است . فقر و كمبود سيستم هاي ارايه دهنده خدمات بهداشتي درماني شدت اين بار را به يك مرحله بحراني رسانده و در آينده عواقب مخرب اجتماعي ، اقتصادي و بهداشتي آنرا مشاهده خواهيم كرد . ارزش زمان ، نيرو و منابع لازم براي اين شغل بدون دستمزد و سهم آن در اقتصاد كل جامعه بر همگان شناخته شده است . طبيعي است كه اشتغال به اين فعاليت از توانايي آنان در شركت كردن در فعاليت هاي درآمدزا خواهد كاست. اين امر نه تنها براي خود زنان بلكه براي كل اعضا خانواده مضر خواهد بود . ايدز باعث زنانه شدن چهره فقر گرديده است . 90درصد خدمات مراقبت از بيمار در داخل خانه ارائه مي شود . اغلب زناني كه اين مسووليت را بر دوش دارند نه آموزش لازم را ديده اند نه به وسايل حفاظتي نظير دستكش و غيره دسترسي دارند ، در بسياري از موارد حتي از غذا يا هزينه آموزش فرزندان نيز برخوردار نيستند . اين فشارها اغلب منجر به بي توجهي زنان نسبت به سلامت خود مي گردد. زماني كه ايدز افراد در سنين كار خانواده را بيمار مي كند يا از بين ميبرد ، زنان مسن مجبور به برگشت به محيط كار مي شوند و دختران نوجوان تحصيل خود را قرباني مراقبت از اعضا بيمار خانواده خواهند كرد . رشد آثار مخرب اپيدمي ايدز نشان مي دهد كه خدمات بايد نه تنها فرد بيمار بلکه ساير اعضا خانواده را در بر بگيرد. تمركز از مراقبتهاي بهداشتي بايد برداشته شده متوجه تامين بيمه ، كمكهاي غذايي ، هزينه تحصيل و ايجاد اشتغال براي بازماندگان و اعضا خانواده بيماران شود. بسياري از كشورها در جلب مشاركت مردان در انجام اين فعاليت ها موفق بوده اند. بهترين اقداماتي كه مي توان براي مقابله با اين مشكلات انجام داد از اين قرار است : - روشن كردن گستردگي تاثيرات اقتصادي ، اجتماعي ناشي از اين اشتغال بدون مزد براي خود زنان و جامعه اي كه در آن زندگي مي كنند ؛ - تشويق سياستگذاران ملي و بين المللي ، خانواده ها و جوامع براي تقويت و گسترش برنامه هاي حفاظت و حمايت از مراقبت كنندگان در سطح خانواده و جامعه؛ - تلاش براي تغيير فرهنگ موجود براي ايجاد برابري بين زنان و مردان در قبول مسئوليت مراقبت از بيماران ؛
برنامه هاي درماني براي بيماران مرگ 30 ميليون نفر و ابتلا 40 ميليون نفر به HIV/AIDS طي دو دهه اخير ، WHO و UNAIDS را بر آن داشت تا در روز جهاني ايدز سال 2003 ميلادي ، جزئيات برنامه اجرايي " 3 تا 5 " را در خصوص امكان تامين درمان ضدرتروويروس براي سه ميليون نفرتا پايان سال 2005 را اعلام نمايند . در كشورهاي فقير ، قريب به شش ميليون نفر آلوده به HIV/AIDS نيازمند دريافت درمان ضدرتروويروسي هستند در حالي كه تنها حدود چهارصد هزار نفر تحت پوشش اين درمان قرار گرفته اند. بعبارت ديگر كمتر از 8 درصد نيازمندان به اين درمان ، دارو دريافت مي كنند . زنان نزديك به نيمي از موارد نيازمند درمان را تشكيل ميدهند در اکثر مناطق جهان ، زنان کمتر از مردان دسترسي به مراقبت و درمان دارند. مردان بدليل اشتغال، امکانات بهتري براي پرداخت هزينه هاي درمان و برخورداري از بيمه دارند. از طرف ديگر انگ، تبعيض و خشونت ناشي از HIV در زنان شديدتر بوده ، وحشت از آن باعث ميشود زنان از دريافت خدمات مشاوره ، تشخيص و حتي درمان پرهيزکنند. در برخي از كشورهاي افريقايي از هر 5 نفر زني كه به درمانگاه بارداري مراجعه مي كنند يك نفر آلوده به HIV است . تنها در سال 2003 ميلادي ، 700 هزار مورد آلودگي نوزاد رخ داده كه اين رقم 14 درصد كل موارد جديد را تشكيل ميدهد در حالي كه براحتي از طريق درمان مادران قابل پيشگيري بوده است . سازمان جهاني بهداشت تاكيد خاصي روي برنامه هاي درمان براي زنان داشته و اعتقاد دارد زنان بايد 50 درصد موارد تحت درمان را تشكيل دهند و كشورها بايد از طريق تقويت برنامه هاي مراقبت مادران به اين مهم دستيابي پيدا كنند .
وضعيت ابتلا به HIV و ايدز در زنان ايراني دکتر محمد مهدي گويا رئيس مرکز مديريت بيماريها گفت: بر اساس آخرين آمارکشور تا اول مهر1383 ، هفت هزارو 510 مورد آلودگي به HIV ثبت شده که 365 مورد آن مربوط به زنان است که حدود پنج درصد کل مبتلايان را تشکيل مي دهند. از اين ميان 184 مورد از طريق آميزش، 26 مورد اعتياد تزريقي،13 مورد دريافت خون و فرآورده هاي خوني، 17 مورد مادر به کودک بوده در مابقي راه انتقال نامشخص است. تعداد فوت شدگان زن 32 مورد ثبت شده است. اما قطعا اين آمار واقعي نيست زيرا دسترسي ما به مردان در معرض خطر بيش از زنان است. رييس مرکز مديريت بيماري ها ادامه داد: اکثر کساني که ما شناسايي کرده ايم در داخل زندان ها بوده اند ودليل آن هم دسترسي آسان به اين گروه است. دکتر گويا افزود: اگر بتوانيم سياست هاي موثري در جذب زناني که داراي رفتارهاي پر خطر هستند داشته باشيم، به اعداد و نسبت هاي واقعي تري خواهيم رسيد. در حال حاضر تنها راه دسترسي ما به زنانيکه احتمال آلودگي در آنان بالاست، از طريق همسران و شرکاي جنسي مبتلا شده آنان است. وي درباره آمار مبتلايان HIV در کشور گفت: آمار موارد آلودگي به HIV وايدز به دو صورت محاسبه مي شود. ابتدا از طريق آمار موارد ثبت شده يعني افرادي که مشکوک به ابتلا بوده اند وپس از آزمايش، تست آنان مثبت بوده که تعداد آنان 7510 نفر است. اما اين عدد نمي تواند عددي واقعي تلقي شود, زيرا ممکن است فردي آلوده شده باشد اما از آلودگي خود اطلاع نداشته باشد.بنا براين آمار ديگري وجود دارد که آمار تخميني نام دارد. عدد تخميني بر اساس روشي که سازمان بهداشت جهاني اعلام کرده محاسبه مي شود، بدين صورت که با در نظر گرفتن جمعيت گروه هاي مختلف در معرض خطر و ميزان شيوع HIV در هر گروه بر اساس اطلاعات موجود در کشور، آمار تخميني محاسبه مي شود. براين اساس آمار تخميني ميزان آلوده شدگان در کشور بين 30 تا 40 هزار نفرتخمين زده ميشود.
تبعيض اجتماعي زنان مبتلا به HIV شديدتر از مردان است. فرهنگ رايج در جامعه تبعيض هاي اجتماعي بيشتري را متوجه زنان مبتلا به HIV مي کند.اين گروه انگ بيشتري را نسبت به مردان مبتلا متحمل مي شوند. دکتر عبدالرضا شاهرضايي مدير ستاد اجرايي برنامه هاي پيشگيري و مقابله با ايدزجمعيت هلال احمر کشور با بيان اين مطلب افزود : به واسطه نگرش غلط جامعه، اکثر مردم با اين ديد که بيماران HIV مثبت به دليل روابط نامشروع جنسي مبتلا شده اند، بر اين بيماران انگ مي زنند که انگ وتبعيض اجتماعي زنان مبتلا به مراتب بيشتر از مردان مبتلا است. وي با اشاره به اين که احتمال انتقال عفونت HIV از مرد به زن هشت برابر بيشتر ازاحتمال انتقال از زن به مرد است، زنان را ازاولويت هاي اوليه برنامه هاي پيشگيري از ايدز برشمرده وگفت : بر اساس بررسي هاي انجام شده ,زنان نسبت به مردان اطلاعات کمتري از HIV وايدز, راه هاي انتقال وپيشگيري از آن دارند. همچنين اين افراد در روابط جنسي خود , حق انتخاب کمتري دارند.حتي برخي از آنان در انتخاب شريک جنسي و روش برقراري ارتباط جنسي آزادي کامل ندارند. دکتر شاهرضايي درباره آموزش زنان مبتلا وخانواده آنان گفت : اکثر زنان HIV مثبت از طريق همسران خود مبتلا شده اند که در اصطلاح افراد مبتلاي درجه دو محسوب مي شوند. معمولا پس ازشناسايي مردان آلوده، درصورتي که همسرانشان هم آلوده باشندعلاوه برمشاوره و آموزش هاي پيشگيري از انتقال بيماري به ساير اعضاي خانواده، تلاش مي شود تا حد امکان از بارداري آنان جلوگيري شود. وي در رابطه با انتقال از والد به کودک در دوران بارداري تصريح کرد : احتمال انتقال ويروس ازمادر به کودک بدون مراقبت هاي دوران بارداري بين 25 تا 45 درصد، ودرصورت بهره مندي از اين مراقبت ها ومصرف دارو هاي پيشگيري در حين زايمان، اين احتمال به 5 تا 15 درصد مي رسد. لذا سقط جنين براي اين بيماران الزامي نيست. مدير اجرايي برنامه هاي پيشگيري هلال احمر در پايان با اشاره به مشکلات روحي مبتلايان که معمولا در زنان شديدتر است، اجراي برنامه هاي حمايتي و تامين نيازهاي معيشتي اين افراد مانند شغل و مسکن را گامي موثر در حل مشکلات مبتلايان و انگ زدايي جامعه نسبت به اين بيماران دانست. چرا آزمايش HIV قبل از ازدواج بصورت اجباري انجام نميشود ؟ دکتر کيانوش کمالي کارشناس مرکز مديريت بيماريها در پاسخ به اين سوال گفت: تفسير تست HIV نياز به درك كامل از رفتارها و وضعيت باليني بيمار دارد. بدليل وجود مرحله پنجره ( Window period ) احتمال دريافت جواب منفي كاذب وجود دارد و اين امر ميتواند منجر به گمراهي فرد گردد . از طرف ديگر موارد مثبت كاذبي كه در تست اليزا اتفاق ميافتد بار روحي رواني شديد براي فرد ايجاد ميكند بنابراين به دليل نياز به پيگيريهاي بعدي بايد تست HIV بصورت داوطلبانه و همراه با مشاوره انجام شده تا ارتباط فرد با سيستم بهداشتي قطع نگردد .در حال حاضر امكانات انجام مشاوره و تست داوطلبانه HIV براي افرادي كه احساس خطر ميكنند در سطح كشور فراهم گشته و در حال گسترش است . واقعيت اينست كه : ازدواج نكردن به معني برقرار نكردن رابطه جنسي نيست ! محروم كردن يك فرد از روابط سالم جنسي قطعاً منجر به برقراري روابط ناسالم شده ، به گسترش آلودگي دامن خواهد زد . علاوه بر آن آلودگي به HIV به معني عدم امكان ازدواج نيست . افراد آلوده ميتوانند با استفاده از وسايل پيشگيري بدون اينكه همسر خود را آلوده سازند به زندگي خانوادگي خود ادامه دهند . در حال حاضر تعداد بيماران آلوده با همسران سالم ، كه تحت نظر مراكز بهداشتي به زندگي خود ادامه ميدهند كم نيست . از طرف ديگر در وضعيت کنوني كشور ما در مرحله همه گيري HIV بصورت متمركز در بين معتادين تزريقي بوده و ميزان آلودگي در جمعيت عمومي در حد ناچيزي است . با توجه به اينكه انتشار آلودگي از طريق اين گروه ، جمعيت عمومي را تهديد ميكند بهترين سياست توجه خاص به معتادين تزريقي و گروههاي رابط ( از قبيل شركا جنسي افراد معتاد كه مبادرت به فحشا داشته باشند و ... ) كه نقش ارتباطي را بين اين گروه و جمعيت عمومي ايفا ميكنند خواهد بود . بديهي است صرف منابع مالي ، انساني و تجهيزات براي بيماريابي در جمعيت عمومي كه ميزان شيوع در آن بسيار پايين است ، منجر به كاهش بازده برنامه ها در گروه پرخطر اصلي شده، نتيجهاي جز اتلاف منابع و شكست برنامه هاي پيشگيري بدنبال نخواهد داشت . دكتر مينو محرز عضو كميته كشوري كنترل پيشگيري از ايدز و استاد بيماريهاي عفوني در اين رابطه مي گويد: با توجه به سيكل طولاني دوره نهفته عفونت HIV ، انجام تست HIV صد در صد وجود بيماري را تاييد نمي كند . زماني كه امكان تشخيص صد در صد بيماري با تست HIV وجود ندارد الزام تست پيش از ازدواج هم امري غير ضروري و بي فايده است . حتي در كشوري مانند امريكا الزام تست HIV پيش از ازدواج با شكست روبرو شد به همين دليل قانون تست اجباري HIV پيش از ازدواج در اين كشور لغو شد . در ايران تست اعتياد پيش از ازدواج اجباري است آيا نتيجه اي در پيشگيري و يا درمان آن داشته است ؟ دكتر حميد رضا ستايش کارشناس يونيسف در اين رابطه بيان كرد : آزمايش اجباري HIV قبل از ازدواج بسيار گران است و فايده كمي دارد . نتايج مطالعه يك ساله در آمريكا نشان داده است كه اين آزمايش ، در صورت اجرا سالانه بيش از 100 ميليون دلار هزينه خواهد داشت در حاليکه تنها 10 درصد موارد مثبت را تشخيص خواهد داد. اين نظر مطرح شد كه با انجام اين آزمايش مي توان جلوي تولد كودكان مبتلا به HIV را گرفت . طبق آمار شهر نيويورك ، 75 درصد از كودكاني كه HIV مثبت به دنيا آمده اند ، از زناني متولد شده اند كه ازدواج نكرده بودند . افرادي كه در شرف ازدواج هستند ، عمدتاً جزء افراد كم خطر بحساب ميآيند و با توجه به خطاي مثبت كاذب آزمون ( تا 26 درصد در اين گروه كم شيوع ) ضرر انجام آزمايش بسيار زياد است. اين كار اتلاف منابعي است كه مي توانستند در برنامه هاي درمان و مراقبت بيماران هزينه گردد. از طرف ديگراطلاعات پزشكي محرمانه افراد با اين عمل ممكن است آشكار شود . زن در جامعه ما وقتي به سمت اعتياد برود چندين برابر بيش از مرد در آسيبهاي ناشي از آن غرق ميشود . به طور حتم هرچه پروسه مخفي تر باشد شدت آسيب آن بيشتر خواهد بود . دكتر بيژن نصيري منش مدير انجمن پرسپوليس با اعلام اين مطلب گفت : نگراني موجود از انتقال HIV /ايدز انتقال آن از طريق معتادان تزريقي مبتلا به ايدز است كه در آينده همسرانشان را در معرض خطر شديدي قرار ميدهد . وي با اشاره به درگيري ها و مشكلات زنان و دختراني كه در خانواده خود با معتاد HIV مثبت مواجه اند افزود : اين نوع خانواده ها همواره در عذابند . آنان نمي توانند به راحتي در جامعه حضور يابند . به خاطر اينكه يك فرد از خانواده شان با اين مشكل مواجه است انگشت نما هستند . همچنين به آنها انواع و اقسام انگ زده مي شود . اين زنان و دختران معمولاً بعد از مدتي حضورشان در جامعه كمرنگ وضعيف مي شود و دچار افسردگي خواهند شد . نصيري منش با اشاره به اينكه جوانان بزرگترين گروهي هستند كه در معرض خطر HIV ايدز قرار دارند تصريح كرد : همه فكر مي كنند كه HIV ايدز مال ديگران است و مربوط به خودشان نمي شود . در اين بين جوانان ، جزء پرخطرترين گروهها هستند. بايد به آنان مجال داد تا مطالعه كنند و از وضعيت خودشان آگاه شوند . وي ادامه داد : در سال گذشته موسسه پرسپوليس مركزي را براي ارايه خدمات كاهش آسيب در شوش بر پا كرد و در اين مركز امكانات و اولويت هايي را براي زنان و دختران معتاد اختصاص داده شد . بدين نحو كه اگر دختران و يا زنان معتاد مراجعه كنند ، خارج از نوبت خدمات لازم را دريافت كنند ولي با تمام اين تلاشها متاسفانه به خاطر امكانات محدود و نگاه خاص جامعه به اين زنان ، رجوع معتادان تزريقي زن و دختر چشمگير نبوده است . مدير انجمن پرسپوليس در پايان وضعيت معتادان تزريقي در ايران را طبق آمار ، بين 150 هزار تا 300 هزار نفر بيان كرد و گفت : سازمان جهاني بهداشت عنوان كرده ، كه اگر از هر 100 معتاد تزريقي پنج نفر مبتلا به HIV ايدز باشند افراد آن جامعه در معرض خطر هستند . اين مساله در ايران از مرز پنج درصد گذشته و به شدت جامعه سالم را در معرض خطر قرار داده است . مدير كل دفتر بهداشت و تغذيه آموزش و پرورش گفت: بودجه اي براي آموزش مهارت هاي زندگي و پيشگيري از HIV ايدز به ويژه آموزش دختران از سوي سازمان برنامه و بودجه به آموزش وپرورش اختصاص نيافته است. رياض غيرتمند با بيان اين مطلب گفت : انتظارات از آموزش و پرورش بايد براساس مقدار بودجه اي كه در اختيار اين سازمان قرار مي گيرد باشد. بايد بر اساس انتظاراتي که از آموزش و پرورش دارند ,از برنامه هاي اين وزارت نيز حمايت كنند . وي تصريح كرد : در سال گذشته آموزش پيشگيري از ايدز وارد كتاب درسي دانش آموزان شد و ارزشيابي نشان داد که اين برنامه آموزشي با اينكه بسيار كوچك بود، سطح آگاهي دانش آموزان را ارتقا داد اما منجر به تغيير نگرش دانش آموزان نشد. دليل عدم تاثير آن همگام نبودن ارگانهاي مرتبط نظير رسانه ها در اين راستاست. غيرتمند افزود : امسال اين كتاب بازنگري شده و معلمان درباره مفاهيم آن آموزش لازم را ديده اند و مجدداً در اختيار دانش آموزان قرار خواهد گرفت . وي در ادامه گفت : امسال با دفتر برنامه ريزي و تاليف كتب درسي براي وارد كردن آموزش HIV در مقطع راهنمايي توافق شده است. جرقه اين كار در هفته اول آبانماه در كارگاه آموزشي که به منظور طراحي برنامه هاي آموزش HIV در مدارس، با همکاري يونيسف و بهره گيري از مشاورين مجرب بين المللي ايدز برگزار گرديد زده شد. رياض غيرتمند تصريح كرد : 10 درصد مدارس ابتدايي و پيش دبستاني كه نزديك به 600 هزار دانش آموز را شامل مي شود تحت پوشش برنامه آموزش مهارت زندگي قرار خواهند گرفت . وي با تاكيد بر بخشنامه جديد وزارت آموزش و پرورش مبني بر عدم اخراج دانش آموزان و كاركنان مدرسه كه مبتلا به HIV مثبت هستند افزود: اولياي دانش آموزان به دليل عدم آگاهي از نحوه انتقال بيماري و سرايت ويروس, فشار زيادي براي اخراج دانش آموزان و افراد مبتلا به مدارس ميآورندکه موجبات ناراحتي مبتلايان ومسوولان مدارس را فراهم مي کند. براستي چه کسي وظيفه آگاه سازي والدين را بر عهده دارد؟ وي با اشاره بر زمينه هاي فرهنگي موجود گفت: اين كودكان مبتلا مانند هر بيماري نياز به حمايت، درمان و كنترل بيماري خود دارند. اخراج آنان از مدرسه، طرد از جامعه و گرفتن حقوق اوليه وانساني آنان مانندتحصيل و سواد آموزي نميتواند اين بيماري را كنترل يا مهار كند.
اقدامات كميته حمايت كرمانشاه در مورد زنان كميته حمايت استان كرمانشاه درحمايت از زنان در گير با HIV وبه منظور كاهش آسيب اين گروه اقدامات ذيل را به مرحله اجرا در اورده است: 1- تشكيل صندوق حمايت از مسكن محرومان و جلب كمك هاي مالي. از اين محل پرداخت نزديك به 40 ميليون تومان كمك نقدي، تهيه هشت دستگاه منزل مسكوني و واگذاري به هشت خانم HIV مثبت بي سرپرست و تهيه 10 دستگاه منزل ديگر كه در حال واگذاري است، صورت گرفته است. 2- كمك هاي مالي معيشتي به افراد HIV مثبت تحت پوشش مركز مشاوره بيماريهاي رفتاري توسط جمعيت هلال احمر ، سازمان اوقاف و امور خيريه ، كميته امداد امام خميني و سازمان بهزيستي 3- تعهد پوشش بيمه 350 نفر از افرادHIV مثبت تحت پوشش مركز مشاوره بيماريهاي رفتاري كه 50 نفر آنها به كمك استانداري و سازمان اوقاف و امور خيريه به مرحله اجرا درآمده است . 4- برنامه هاي عملياتي جهت اشتغال زايي براي افراد تحت پوشش مركز مشاوره بيماريهاي رفتاري.
خاطرات يك زن ايراني مبتلا بهHIV همسرم مدت زيادي بيمار بود و هيچ پزشكي تشخيص درستي از بيماري او نداده بود. در نهايت زماني تشخيص دادند همسرم مبتلا به ايدز است که من و يکي از فرزندانم مبتلا شده بوديم. براي مراسم چهلم همسرم به مدرسه عارف و علي رفتم و اوليا مدرسه را دعوت کردم. وقتي فهميدند عارف هم HIV مثبت است او را از مدرسه اخراج كردند و او هم قرباني پدر و مادر خود شد. مدير مدرسه از من خواست كه عارف را به خانه برده ، به او آموزش بدهم و فقط براي امتحان او را به مدرسه بياورم . وقتي شرح ماجرا را به عمويش گفتم با عكس العمل نه چندان شايسته او و گفته هايش مبني بر اينكه من خودم مي توانم به او درس بدهم و اين كار به نفع عارف است روبرو شدم . آدمهايي كه اطلاعاتي در اين زمينه دارند و راههاي انتقال اين بيماري را مي شناسند با نگاهي ترحم آميز به من نگاه مي كنند و كساني هم كه اطلاعات ندارند و اين بيماري را نمي شناسند از من دوري مي كنند . من اگر مي دانستم كه اين بيماري را دارم هرگز بچه دار نمي شدم. تمام نگرانيم عارف و آينده او بعد از مرگم است. حدود پنج سال پيش كه من مبتلا شدم، مشاوره من توسط يك روان پزشك انجام نشد بلكه اين كار به وسيله پزشك معالجم صورت گرفت. او در آن زمان اطلاعات خوبي به من دادكه در جاي ديگر امكان به دست آوردن آن وجود نداشت. حالا كه من با اين بيماري كنار آمده ام از طرف جامعه وخانواده ها به بهانه هاي مختلف سنگ جلوي پايم مي اندازند. تا انجا كه من اطلاع دارم هيچ NGO وتشكلي براي زنان مبتلا نيست زيرا بسياري از انان نميخواهند شناخته شوند وبه دليل انگ جامعه به گوشه اي از خانه پناه مي برند. ما در نظر داريم كه با كمك تعدادي از پزشكان، تشكل زنان HIV مثبت را براي اطلاع رساني و حمايت از اين گروه تشكيل دهيم.
روبان قرمز سمبل جهاني آگاهي و همبستگي با بيماران مبتلا به HIVوايدز است ومردم جهان را به نبرد با اين بيماري متحد مي کند. روبان قرمز يعني : 1)قرمز مانند عشق که سمبل شورو عشق ومدارا با بيماران است. 2)قرمز مانند خون که نمايانگر درد ورنج انسان ها از مرگ بيماران مبتلا به ايدز است. 3)قرمز مانند خشم , خشمي که از ناتواني در برابر اين بيماري و نبودن امکان بهبود و درمان قطعي بيماران نشات مي گيرد. 4)قرمزمانند علامت خطر که بي توجهي به آن به منزله ناديده گرفتن يکي از بزرگترين معضلات جهاني است. در اوايل سال 1991 سازمان بين المللي " VISUAL AIDS" در نيويورک سمبل جهاني مبارزه با ايدز را براي همبستگي ومدارا با آناني که از سوي مردم مورد تبعيض قرار مي گيرند و مردمي که با بيماري HIV وايدز دست وپنجه نرم مي کنند، طراحي کرد. اين علامت براي اولين بار در مراسم اهداي جايزه "توني" مورد توجه قرار گرفت . متاسفانه تنها عده کمي از هنرمندان از جمله جرمي آيرونز در شب مراسم با روبان قرمز ظاهر شدند. امروزه به طور نسبي تمام مردم ايالات متحده آمريکا مفهوم روبان قرمز را مي دانند. اين سمبل در مراسم " دوشنبه عيد پاك" سال 1992 وارد اروپا شد. در اين مراسم که در استاديوم ويمبلي شهر لندن برگزارگرديد حدود 100 هزار روبان قرمز بين تماشاچيان توزيع شد. بيش از يک ميليارد تماشا گرتلويزيوني از 70 کشور جهان شاهد برگزاري اين مراسم بودند.
By: Philly Bongole Lutaaya (RIP) - 15/12/89
جايي آن بيرون تنها ، ترسان ز تاريکي روزها طولاني است
زندگي پنهاني است دوست تازه اي نيست دستهاي عاشقي نيست که دور گردنم پيچد
دستم را بگير اکنون خسته و تنهايم عشقم باش، اميدم بخش مگذارم ، مرانم نيازمند عشق و درکم فقط
امروز من، فردا يکي ديگر من و تو بايد بپاخيزيم و بستيزيم چراغي افروزيم در جنگ با ايدز بيا بيرون رويم بيا باهم به جنگ ايدز شويم
در شادي و غم ، بيا بايستيم و تا آخر بجنگيم با دلهاي پذيرا بيا بايستيم و به جهان اعلام کنيم ما زندگي ها را نجات مي دهيم و ما کودکان دنيا را نجات مي دهيم
ترجمه: اميد زماني- بهمن ۱۳۸۲
Out there somewhere Alone and frightened Of the darkness The days are long
Life is hiding No more making new friends No more loving arms Thrown around my neck
Take my hand now I am tired and lonely Give love, give me hope Don't desert me don't reject me All I need is love and understanding
CHORUS Today it’s me Tomorrow someone else Its you and me We've got to stand up and fight We'll take a light in the fight against AIDS Lets come on out Let's stand together fight AIDS
In times of joy, in times of sorrow Let's take a stand and fight on to the end With open hearts let's stand up and speak out to the world We'll save some lives, save the children of the world
|
