روز جهاني ايمني و سلامت محيط كار

همه با هم بسوي ارتقاي سلامت کار ، کارگر و محيط کار

طبق گزارش سازمان جهاني بهداشت ، زيان هاي اقتصادي ناشي از عدم رعايت بهداشت حرفه اي در جهان مجموعاً بيش از ۱۰ تا ۱۵ درصد از CNP ( درآمد سرانه ) را به خود اختصاص مي دهد .

بنا بر اعلاميه کنفرانس بين المللي عالي ريو در سال ۱۹۹۲ ، توسعه پايدار به عنوان يک استراتژي براي برآورد نيازهاي جمعيت موجود دنيا ، بدون ايجاد آثار سوء بر بهداشت و سلامت و محيط زيست و بدون به خطر انداختن منابع پايه جهاني و بالاخره بدون به خطر انداختن قابليتهاي توليد در آينده ، تبيين گرديد . بنابراين اعلاميه در نقش محوري انسان در توسعه پايدار تأکيد نموده و انسان را مستحق برخورداري از يک زندگي بارور و سالم و هماهنگ با طبيعت مي دارند  و بهداشت حرفه اي بعنوان عنصري پايه ، از اصل توسعه پايدار مي باشد .

سازمان جهاني بهداشت به استناد قابليت هاي بهداشت حرفه اي به شرح ذيل ، نقش محوري آن را در توسعه پايدار مورد تأکيد قرار مي دهد :

1. پيشگيري ازحوادث و بيماريهاي شغلي و نتيجتاً جلوگيري از کاهش منابع مادي و انساني

2. کاهش فشار هاي رواني و استفاده بهينه از نيروي انساني موجود

3. به کارگيري ايمن ترين تکنولوژي همراه با مصرف انرژي کمتر ، توليد آلودگي کمتر و مواد زايد کمتر

4. ايجاد انگيزه و نشاط و سلامتي نزد نيروي کار که منجر به افزايش کيفيت محصولات ، بهره وري و فرآيند مديريت مي گردد .

5. اغلب مخاطرات محيطي از صنعت ، کشاورزي و حمل نقل ناشي مي شود . که حضور بهداشت حرفه اي در مشاغل فوق ، مخاطرت محيطي ناشي از آنها را نيز به حداقل مي رساند .

6. بيش از ۵۰٪ افراد بزرگسال در محيط کار خود به نحوي در معرض يکي از عوامل زيان آور شيميايي ، فيزيکي ، بيولوژيک ، ارگونوميک يا استرسهاي رواني و فشار کار بيش از حد قرار دارند ، بنابراين اعمال بهداشت حرفه اي مي توانند نقش اساسي در تأمين يک زندگي سالم و بارور را براي جوامع فراهم کند .

7. وضعيت کلي محيط زيست و اکوسيستم بطور مستقيم يا غيرمستقيم بر روي بهداشت کارگران در مشاغل مختلف مانند کشاورزي ، معدن ، ماهيگيري و توليد تأثير مي گذارد بنابراين يک ارتباط دو جانبه بين ايمني  و بهداشت حرفه اي از يک طرف و توسعه پايدار توأم با محيط سالم از طرف ديگر وجود دارد .

8. اختصاصاً در کشورهاي در حال توسعه بهداشت و رفاه خانواده در گرو سلامتي و بهره وري نيروي کار آن است ، در صورت فقدان امنيت اجتماعي و پايين بودن سطح بهداشت و کاهش توان کاري اين عضو کليدي ، بحران شديدي در خانواده بوجود مي آيد که بطور غيرمستقيم سلامت ، رفاه و اقتصاد جوامع را تحت تأثير قرار مي دهد .