• عصر نوسنگي

    در هنر دوره ديرينه سنگي، انسان که در اوج تعقل به سر مي بُرد، توانست دنياي خويش را با تصوير بنماياند و به صورت انتزاعي در آورد. بدين سان او با تسخير و نگهداشتن تصوير اين جهان کوشيد بر آن مسلط شود. در دوره نوسنگي انسان با اختراع کشاورزي و اهلي کردن برخي از جانوران وحشي گامي غول آسا در جهت تسلط واقعي و عملي در محيط خويش برداشت. پس از اينکه ذخيره غذايي کافي براي خويش تغيير کرد، از شکارگري به رمه داري، کشاورزي و احتمالاً در حدود هفت هزار سال پيش از ميلاد به شهرنشيني تغيير حالت داد. شکار گر سرگردان به اجتماعي سازمان يافته پيوست که در روستاهاي محاصره شده با مزارع کشت شده به زندگي خويش ادامه مي داد. از آن پس مراحل تکاملي طولاني در جهت تسلط فني باور نکردني انسان بر محيط طبيعي آغاز شد و امروزه نيز ادامه دارد. پيش از پايان يافتن عصر سنگ هزار و صد و پنجاه پيش از ميلاد در بخش هايي از اروپا انسان خط و اسلوب هاي اندازه گيري که از ابزارهاي ضرور معنوي براي انتقال و ثبت تجربه ها و محاسبه و پيش بيني تغييرات مکان و زمان به شمار مي روند اختراع کرد.

در فصل بعد خواهيم ديد که به احتمال زياد اين اختراعات با اهميت بي کراني که براي پي ريزي تمدن داشته اند تدريجاً در خاور نزديک ( آسياي غربي ) تحقق يافته اند و مورد استفاده قرار گرفتند. رفته رفته از طريق داد و ستد، کوچ نشيني و شتاب گرفتن مهاجرت انديشه ها تأثير فرهنگ نسبتاً پيشرفته خاور نزديک در بخش عقب مانده اروپاي غربي که همچنان در مراحل ميان سنگي و نوسنگي تکامل خود به سر مي برد احساس شد.