4

درس عربي سال اول راهنمايي

درس چهارم

۱–هدف اين درس آشنايي دانش آموز با کلمات جديد و يادگيري اسم اشاره به دور مي باشد

همچنين آشنايي با صنعت ديگري از حروف عربي که در تلفظ به کار مي رود.

ترجمه درس در باغ

مهدي و پدرش در باغ هستند.

م - ... جداً زيباست!

- آيا آن ميوه است؟

پ – بله ... آن انار است.

آن سيب است.

و آن انگور است.

م – آيا آن سفره است؟

پ – بله آن سفره است.

م – و آيا بر روي سفره غذا هست؟

پ – بله ... آن غذاست .... آن گوشت پرنده است.

م – و آن چيست؟

پ – آن درخت است.

قانون

1– دانستيم که هذا و هذه اسم اشاره نزديک به معني " اين " مي باشند. حال بايد بدانيم که اسم اشاره به دور در زبان عربي کلمات ذلکَ و تِلکَ به معني "آن" مي باشد.

در ضمن اسم هاي اشاره هذه و تلک براي کلماتي که در آخر آنها "ة" باشد، به کار مي رود. مانند:

هذه شجرةٌ  و  تلک شجرّة

هذه حديقهٌ و  تلک حديقة

2– حروف هجاي عربي (به غير از الف) به دو دسته تقسيم مي شوند که صفت يکي "شمسي " و ديگري " قمري" مي باشد.

حروف شمسي عبارتند از:

ت – ث – د – ذ – ر – ز – س – ش – ص – ض – ط – ظ – ل  - ن

مي توان اينها را اين گونه حفظ کرد. ۲ تا "ت"، ۳ تا "س"، ۴ تا "ز"، شلندر.

حروف قمري عبارتند از:

ا – ب – ج  ح – خ – ع – غ – ف – ق – ک – م – ه – و – ي

مي توان اينها را اين گونه حفظ کرد: عجب خوک احمقيه، فخ.

فرق آنها در اين است که هرگاه "ال" بر سر يکي از حروف شمسي در آيد، لام آن در تلفظ حذف شده، حرف شمسي، مشدد خوانده مي شوند.

 مانند:

اصل کلمه               تلفظ               نوشتن (املاء)

اَلشَمس   ¬        اَششَمس   ¬      اَ لشمس

ولي هر گاه "ال " بر سر يکي از حروف قمري در آيد در خواندن آن هيچ تغييري ايجاد نمي شود. مانند:

اصل کلمه        تلفظ             املاء

اَلقَمَر    ¬       القَمَر    ¬       اَلقََمَر

تلفظ صحيح حروف شمسي و قمري چه در زبان عربي و چه در کلمات عربي زبان فارسي بايد رعايت شود.

تمرين هاي درس

1– با توجه به تصوير (موقعيت دور يا نزديک بودن) گزينه صحيح را مشخص کنيد.

2– جمله صحيح را علامت بزنيد.

الف ) تلک حمامّة     

ب ) ذلک شجرةٌ      

ج ) تلک قلم            

د ) تلک عنب          

3– پرسش و پاسخ هاي زير را تصحيح کنيد: (با توجه به تصوير)

4– بازي جورچين: دو تا دو تا کلمات را با اسم اشاره مناسب انتخاب کنيد:

کلمات جديد

خير  ¬ خوبي

وَعد  ¬ وعده

الجنة ¬ بهشت

 4