شهريار

جذبه رب و غلبه حق

عمق تعلقات ديني و توجهات مذهبي خانواده و نيز شخص استاد شهريار به حدي است که عشق به ائمه اطهار (ع) در بسياري از اشعارش عينا و يا ضمنا هويداست.

او در نعت حضرت رسول اکرم(ص) مي فرمايد:

ستون عرش خدا قائم ازقيام محمد(ص) ببين که سر بکجا مي کشد مقام محمد(ص)

بجز فرشته عرش آسمان وحي الهي پرنده پر نتوان زد به بام محمد(ص)

به کارنامه منشور آسماني قرآ ن که نقش مهر نبوت بود بنام محمد(ص)...

شهريار بزبان ترکي آذربايجاني در رحلت ختم رسل (ص)چه سوزناک مي فرمايند:

يئخيليب دينين ائوي ريحلت ائديب ختم روسول (ص)،

(خانه دين فرو ريخته ، زيرا که ختم رسل (ص) رحلت کرده اند،)

چيرپيليب دين قاپيسي حضرت زهرا (س) باشينا!

(درب خانه دين بر فرق حضرت زهرا (س) کوفته شده است!)

سقط اولوب موحسيني زهرا اوزوده اولدو شهيد،

(محسن سقط شده و خود حضرت زهرا(س) نيز به شهادت رسيده است،)

کول الندي او زاماندان بري دونيا باشينا...

(و از همان زمان است که برروي سر دنيا خاکستر پاشيده اند...)

شهريار در شعر يا علي (ع) در مورد حضرت امير المومنين (ع) مي فرمايد:

مستمندم بسته زنجيروزندان ياعلي(ع) دستگير اي دستگير مستمندان يا علي (ع)

بندي زندان روباهانم اي شير خدا مي جوم زنجير زندان را به دندان يا علي(ع)

اشعار استاد شهريار در ستايش امام اول شيعيان جهان سر امد سلسله مداحان اهل بيت عصمت و طهارت(ع) است.

حکايت سرايش شعرزلالي بنام هماي رحمت در اوصاف ابو الائمه (ع) و نيز روياي صادقانه حضرت آيت الله العظمي مرعشي نجفي (ق) ، شرح توارد شاعر عارف به حضور امام عارفان در حلقه اصحاب معنا است:

گويند روزيکه مرحوم شهريار در شعر پر سوز خود سرود:

علي(ع) اي هماي رحمت توچه آيتي خدارا که به ما سوا فکندي همه سايه هما را

دل اگرخداشناسي همه در رخ علي (ع)بين به علي شناختم من به خدا قسم خدا را

برو اي گداي مسکين در خانه علي(ع) زن که نگين پادشاهي دهد از کرم گدا را ...

همان شب آيت الله العظمي مرعشي نجفي (ق) در رويايي صادقه به چشم بصيرت خويش ديد که چگونه امير مومنان (ع) در محفلي ملکوتي سراغ شهريار را گرفته و پرسيده اند :

اين شاعرنا!؟(کجاست شاعر ما!؟)

شهريار جانسوزترين اشعار خود را تقديم حضرت سيد الشهداء (ع)و حماسه ابدي او کرده است:

محرم دير،خانيم زينب(س) عزاسي بيزي سسلير حوسئينين کربلاسي !

(محرم است ،عزاي حضرت زينب (س) ، مارا کربلاي حسين (ع) صدا مي کند!)

يولو باغلي قاليب دوشمن الينده داها زوارينين يوخ سس صداسي!...

(راهش بسته شده و در دست دشمنانش اسير گشته است، ديگر از زوار او صدايي بر نمي خيزد!)

بوگون کرب و بلا ويران اولوبدور!

(امروز کرب وبلا ويران شده است!)

حوسئين (ع)اوز قانينا غلطان اولوبدور!

(حسين (ع) در خون خود غلطان شده است!)

او به فارسي در شرح فاجعه کربلا غمگنانه مي گويد:

شيعيان ديگر هواي نينوا دارد حسين (ع)

روي دل با کاروان کربلا دارد حسين (ع)

ازحريم کعبه جدش به اشکي شست دست

مروه پشت سرنهاداماصفا دارد حسين(ع)...