|
|
درس پنجم :
چگونگي تقطيع شعر به ارکان |
|
ابتدا شعر را تقطيع هجايي مي کنيم سپس هجاها را به صورتي که
نظم آن ها مشخص شود ( با خط عمودي پر رنگ تري ) به اجزاي 3 يا
4 هجايي تقسيم مي کنيم. آن گاه با مراجعه به ارکان معادل آن
اجزا را زيرش مي نويسيم.
مثال :
اگر هجاها ي شعر زير را به صورت چهار تا
«
È
— — »
تقسيم کنيم با مراجعه به ارکان مي بينيم که معادل «
È
— — »
رکن فعولن است که آن
را زير هر «
È
— — »
مي نويسيم:
|
مرنجان |
دلم را |
که اين مر |
غ وحشي |
|
È
— — |
È
— — |
È
— — |
È
— — |
|
فعولن |
فعولن |
فعولن |
فعولن |
اختيارات شاعري :
شاعر در سرودن شعر اختياراتي دارد که به ضرورت از آن ها استفاده
مي کند و بر دو گونه است :
1 –
اختيارات زباني
2 – اختيارات وزني
1 – اختيارات زباني
در هر زباني بعضي کلمات داراي دو يا چند تلفظ هستند و گوينده
اختيار دارد هر کدام را که مي خواهد به کار ببرد و بر دو نوع
است:
1 - امکان حذف همزه :
اگر قبل از همزه آغاز هجا حرف صامتي بيايد همزه را مي توان حذف
کرد.
مثلاً :
« در آن » را بگوييم
« دران »
— —
È
—
2 – تغيير کميت مصوت ها
: شاعر
در موارد خاص مختار است که به ضرورت وزن شعر، مصوت کوتاه را بلند
و يا مصوت بلند را کوتاه تلفظ کند.
الف -
بلند تلفظ کردن مصوت هاي کوتاه :
مصوت کوتاه پايان کلمه کسره ي اضافه و « و
» عطف را مي توان بلند
حساب کرد مثلاً : « تُ ،
È
»
را بگوييم « تُ ، — ».
ب -
کوتاه تلفظ کردن مصوت هاي بلند :
هرگاه کلمه اي به مصوت
و يا
ي
ختم شده باشد و پس از آن مصوت ديگري آمده باشد، شاعر اختيار دارد
که اين دو را کوتاه تلفظ کند و صامت
ي را ميان در مصوت
بياورد که آن را ي
ميانجي مي نامند.
مثال: براي کوتاه تلفظ کردن مصوت بلند « و » : و + ي ميانجي
+ مصوت.
خود آزمايي درس پنجم :
1 – مصوت هاي کوتاه را در چه صورت مي توان کشيده تلفظ کرد و مصوت
هاي بلند را در چه صورت کوتاه؟
پاسخ :
اگر مصوت کوتاه در پايان کلمه باشد
همچنين کسره ي اضافه و « و » عطف را مي توان کشيده تلفظ
کرد و مصوت بلند « و » يا « ي » را اگر در پايان
کلمه اي باشد و پس از آن، مصوت ديگري آمده باشد، مي توان کوتاه
تلفظ کرد.
2 - تقطيع مثال هاي زير به صورتي که بين دو هلال تقطيع شده است
با کدام اختيارات شاعري مطابقت دارد؟
نواي ني ( =
È
— — — ) پاسخ :
اختيار زباني بلند تلفظ کردن
مصوت کوتاه کسره ي اضافه
تو گفتي ( = — — — )
پاسخ
: اختيار زباني بلند تلفظ کردن
مصوت کوتاه ضمه ي « تُ»
بهانه ( =
È
— — ) پاسخ :
اختيار زباني بلند تلفظ کردن مصوت
کوتاه پايان کلمه
شب و روز ( =
È
— —
È
) پاسخ :
اختيار زباني کشش واو عطف
3 - پس از تقطيع هجايي ابيات زير، هجاهاي معادل در دو مصراع يک
بيت را مقايسه کنيد و اگر اختلافي هست تعيين کنيد از چه اختيارات
زباني استفاده شده است؟
– چو خواهي که نامت بُوَد جاودان مکن
نام نيک بزرگان نهان
|
چُ |
خا |
هي |
کِ |
نا |
مَت |
بُ |
وَد |
جا |
و |
دان |
|
È |
— |
— |
È |
— |
— |
È |
— |
— |
È |
— |
|
مَ |
کُن |
نا |
مِ |
ني |
کَ
È |
بُ |
ُزُر |
گان |
نَ |
هان |
فعولن، فعولن،
فعولن، فعل
در هجاي ششم مصراع دوم کسر هي اضافه کشيده تلفظ شده است
(
= بلند تلفظ کردن مصوت کوتاه )
– چو تو خود کني اختر خويش را بد مدار از فلک
چشم، نيک اختري را
پاسخ :
|
چُ |
تُ |
خُد |
کُ |
ني |
اَخ |
تَ |
ر |
خي |
ش |
را |
بَد |
|
È |
È— |
— |
È |
— |
— |
È |
È— |
È |
— |
— |
|
|
مَ |
دا |
رَز |
فلک |
چَش |
م |
ني |
کخ |
تَ |
ري |
را |
|
فعولن، فعولن، فعولن،
فعولن
·
کشش صداي ضمه در هجاي دوم مصراع اول
·
کشش کسره ي اضافه در هجاي هشتم مصراع اول
·
کشش کسره ي اضافه در هجاي هشتم مصراع اول
·
حذف همزه از کلمه ي « از » در هجاي سوم مصراع دوم و از کلمه ي «
اختر » در هجاي نهم مصراع دوم.
|